vrijdag 30 april 2010

Vijfde stagedag

De laatste werkdag van mijn eerste week hier is al weer voorbij, het gaat echt snel! Connie vroeg nog of ik niet thuis wou blijven omdat ze hetzelfde ging doen als woensdag, maar ik wist niet wat ik anders zou moeten doen dus ging ik maar mee. Heb besloten dat ik mijn Engelse speech over lymphoedema wil doen, het is best veel voorkomend maar niet echt heel bekend. Vandaag waren er ook weer twee patienten die ik woensdag al had gezien en een aantal nieuwe. Ook kwam er een vrouw die borstkanker had en nu last begon te krijgen van stijve en gezwollen armen. Connie gaf haar dus een aantal folders mee over lymphoedema in de arm en mat haar arm even op. Ik weet nu precies hoe ze mensen inwikkelt, opmeet en dingen berekent; maar toch wel lastig om zo nauwkeurig en strak te blijven doen.

Om 2 uur waren we klaar en gingen we naar de ASC (After School Care, vrij i.v.m. bank holiday) om de jongens op te halen. Die leidstermiepjes hadden gebeld omdat Joost een bloedende vinger had en dus haalden we ze allemaal maar meteen op. Het bloeden viel erg mee (hij is een beetje een Drama King), maar zijn vinger was wel erg gevoelig. Pim had gisteren zijn vinger in een pistooltje gestopt (waarom? geen idee) en dat bloedde ook. En ik haalde gisteren mijn vinger open aan een blikje en stootte mijn hoofd tegen de kano (ja er staat hier een kano midden in de woonkamer). Nu heb ik een bloedvinger (whoehoee) en een bult op mijn wenkbrauw, gelukkig is het niet blauw. We zijn nu echt een beetje de kneuzenclub... XD

Geurt en Connie zijn nu net terug van hun avondje uit, handig zo'n oppas voor 2 weken. =D Volgens mij hebben ze het wel leuk gehad. Ze zouden naar een receptie in Edinburg gaan vanwege Koninginnedag, maar zijn uitendelijk naar een Indisch restaurant gegaan (the best of Scotland). Het was al erg laat en het is toch wel ver rijden. Ik heb hier lekker met Daan en Pim spelletjes gedaan en op de DS wedstrijdjes gedaan, want Joost en Teun werden vroeg opgehaald voor scoutingkamp. Die zijn pas zondag terug en Daan gaat daar zaterdag en zondag overdag ook heen (yessss! lekker rustig!).

Morgen lekker weekend en dus tijd om te shoppen en rond te kijken in Glasgow! Daar kijk ik al de hele week naar uit. =D Zondag of maandag gaan we misschien ook wat leuks doen, misschien naar dat eiland wat hier vlakbij is. We zien wel, tijd zat. =D xx Amber

donderdag 29 april 2010

Vierde stagedag

Vandaag was het al weer de vierde dag op mijn 'werk' hier, het gaat best wel snel. Deze dag ging helemaal snel voorbij door het drukke programma dat ik hier had. Vanochtend werd ik door Eleanor opgehaald om 08:15 en toen gingen we eerst brieven posten en haar hond bij haar moeder afzetten. Daarna naar het werk en naar de Cardiac Rehab toe. We gingen de zaal vast klaarmaken voor de gymclass die vandaag zou komen om half 10. Vandaag was ik daar ook bij en kon dus lekker meedoen. Het sporten (op muziek! =D) duurde een uurtje en was bedoeld om mensen met hartproblemen actief te krijgen. In de klas kon je veel grijze duiven spotten (de gemiddelde leeftijd was denk ik 50), waarvan 9 van de 10 ook nog man was. De vrouwen hebben minder last van hartkwalen, weer een bewijs dat mannen het zwakke geslacht zijn... Haha. XD

Veel gestretch, gemarch, gejog en bewegingen later gingen we opruimen en kon ik een praatje horen naast de gym. Daar kwamen 2 mannen vertellen over wat mensen konden doen na het Cardiac Rehab programma, want ze vinden het heel belangrijk dat mensen blijven bewegen zodat de kans op nieuwe problemen zo klein mogelijk is. Was heel interessant en heb ook nog met die mensen zitten kletsen over Nederland (veel voetbalgepraat... alsof we niets anders doen in Nederlands...)

Na de lunch ging ik met Aileen (physiotherapist) naar de fysiotherapie-afdeling om daar een jongen/man van 24 te begeleiden. TJ (zo heet hij) kreeg in januari een hartaanval en de doktoren zijn er nog steeds niet achter wat hier de oorzaak van is. Hij sport nu bij de fysio en daar letten ze heel erg op hem en zijn pulse. Want als die boven de 140 zou komen, krijgt hij erg last van chest-pains en dat willen ze niet. Heb gezellig met hem zitten kletsen terwijl we 15 minuten gingen fietsen op de hometrainer, aardige gozer. Zijn moeder is Schots maar hij is in Amerika opgegroeid en heeft dus ook een Amerikaans accent.

Jane pikte me daarna om 3 uur op om gauw naar een andere gym te gaan voor een tweede klas van Cardiac Rehab. Daar was de gemiddelde leeftijd nog hoger dan in de eerste klas (gemiddeld 60 denk ik) en daar waren helemaal geen vrouwen (!)(haha). Heb gezellig met de oudste man die daar rondhuppelde meegedaan en gekletst. Was echt supergrappig omdat hij iedere keer in de pauze (drinken en pulse meten) snel (voor zover hij dat kon, haha) naar de tafel liep om zijn pulse te meten voor die omlaag ging. Echt leuk om zo'n opa naar een tafel te zien 'rennen'. Hij was wel heel fit voor zijn leeftijd en kon mijn tempo ook redelijk bijhouden. =)

Daarna werd ik door Connie opgehaald en gingen we nog even 'sour-cream' gehaald voor de tortilla's. Er kwamen 2 vriendjes mee-eten dus zaten we met 9 personen aan tafel, was een grote, gezellige chaos. Nu lekker dit blog schrijven en beetje chillen, morgen is het weer vroeg dag maar hoef ik gelukkig maar tot half 2 ofzo. En daarna is het lekker weekend, lekker lang omdat het maandag 'bank-holiday' is en de scholen dan dicht zijn. xx Amber

woensdag 28 april 2010

Derde stagedag

Zoals gewoonlijk weer vroeg op vandaag en lekker Engels ontbeten met cereals en melk. Daarna ging ik met Connie de jongens naar school brengen en daarna reden we door naar het Crosshouse Hospital. Ik liep vandaag met Connie mee terwijl ze patienten behandelde. Zij is fysiotherepeut maar gespecialiseerd in 'lymphoedemia' en behandelt eigenlijk alleen mensen met deze aandoening. Het kan aangeboren zijn en later pas last geven, maar kanker kan ook de aanleiding geven tot deze aandoening. Door deze aandoening zwellen de ledematen van mensen erg op en zo zien ze er een beetje uit als Michellin-mannetjes. Vandaag kwamen er alleen mensen die problemen hadden in hun benen, dat is al vervelend genoeg. De eerste mevrouw gingen we opmeten en toen moest ik het opschrijven en uitrekenen wat het totale volume van beide benen was. Wel grappig om te doen want Connie ging eerst haar benen voltekenen met streepjes om de benen in secties van 4 centimeter te verdelen. Deze vrouw had niet veel problemen meer en kwam daarom alleen maar eens in de 6 maanden voor controle. Heel anders waren de volgende patienten die zulke zwellingen hadden dat Connie ze iedere week 3 keer met verband inpakte. Echt een rotklus omdat ze eerst een laag huidkleurig verband, toen zacht wit verband, toen een sok en toen ook nog een stuk verband om de tenen los moest maken. En daarna wassen, insmeren en weer helemaal inpakken. Poeh, wat een werk. Mummiepak?

Wel waren we snel klaar, al om half 1, dus daarna gingen we koffie halen in de kantine en daar ons brood opeten. Toen naar huis, Pilot (Scottish Deerhound) uitlaten en de jongens net uit school gehaald. Vanavond is er een bingoavond op school, die is georganiseerd door de ouderraad om geld op te halen voor onder andere uniforment voor het schoolbasketbalteam. Heb ik wel zin in, kan ik meteen de 'headmistress' van de school ontmoeten waar ik volgende week ga meelopen. xx Amber

dinsdag 27 april 2010

Tweede stagedag

Vanochtend was ik weer vroeg wakker, waarom wordt ik hier zo makkelijk wakker terwijl ik thuis mijn bed niet uit ben te slaan?! Maar in ieder geval, Eleanor (vriendin van Connie, assistent fysiotherepeut) kwam eerder dan verwacht en dus moest ik nog opschieten ook. Ze bracht me naar het Crosshouse Hospital waar ik die dag Cardiac Rehab en Physiotherapy zou doen. Ze leidde me rond en stelde me voor aan verschillende collega's, die waren allemaal erg aardig. Ook gaf ze me een polo voor deze week en korte les over het hart (niet echt iets nieuws, want het hart zit nou niet echt moeilijk in elkaar) en bloedvaten. Bij Cardiac Rehab draait het erom dat mensen zo snel mogelijk weer hun normale bezigheden kunnen doen en nieuwe hartproblemen voorkomen.

Kirsty (fysiotherapeut) zou mij de ochtend gaan rondleiden op de cardiologie-afdeling van het ziekenhuis. We hebben veel papierwerk ingevuld en patienten opgezocht die waren overgeplaatst naar een nieuwe afdeling. Ook hebben we met patienten geoefend met traplopen, lopen en stretchen en mensen verteld waarom het belangrijk is om te bewegen na een hartaanval. Voor mij lijkt dat erg logisch, maar het schijnt hier in Schotland niet zo goed te zijn gesteld met de gezondheid van de harten van de Schotten. Kirsty denkt dat het ook aan het weer ligt (het regent hier en is vrij koud), mensen blijven veel liever binnen.

Na de lunch met het hele Cardiac Rehab-team gingen Eleanor en ik naar een aangrenzend gebouw (de ziekenhuizen bestaan uit veel gebouwen op een grote lap grond) waar de fysiotherapie was. Daar ging Margaret mij verder rondleiden en meenemen naar verschillende patienten. Eerst kon ik een uur bij hydrotherapy (door Joyce) voor volwassenen kijken, dat was heel anders dan wat ik gisteren had gezien. Daarna gingen we bij een aantal patienten kijken, maar dat waren er helaas niet zo veel. Het was erg rustig dus verveelde ik me een beetje, maar na een tijdje kwam er een meisje van 17 waar ik gezellig mee heb zitten kletsen. Ze had een 'dislocated kneecap' en moest daar nu oefeningen voor doen. Ze woont in Kilmarnock (wat niet ver is) en we praatten wat over school en Nederland in het algemeen.

Even later was het tijd om te gaan en thuis hielp ik Connie met eten koken. Even later belde Tess om wat bij te kletsen en heb ik nog wat gerommeld. Nu even dit afschrijven, tv-kijken en dan weer naar bed. De tijd gaat best snel en ik ben iedere avond helemaal kapot, alles is zo nieuw en het is vermoeiend om die Schotten goed te verstaan. Als ik ze wil verstaan moet ik me op een persoon focussen, wanneer ze tegen elkaar in met een hoog tempo gaan praten haak ik al snel af. Gelukkig willen ze dingen herhalen en het valt meestal wel mee. Het stikt hier naast me opeens van de mieren dus die ga ik nu even lekker pletten, xx Amber

maandag 26 april 2010

Eerste stagedag

Vandaag was de eerste dag van mijn internationale stage, heel spannend allemaal. Was al om 06:45 wakker terwijl ik er pas om 07:30 uit moest... Heb muziek geluisterd en film gekeken op mijn iPod tot het iets later was en ben toen spullen voor vandaag gaan pakken. Heb onbeten (cornflakes, ze hadden ongeveer 5 soorten), lunchpakket gemaakt, laatste spullen ingepakt (badpak!) en toen gauw vertrokken naar het 'Rainbow House' voor de kinderfysiotherapie en de hydrotherapy.

Gillian Henry (physiotherapist) leidde me rond in het gebouw; kamers, kamers, kamers, kantoortjes, gymzalen, kamers, kamers, opberghokken, stafkamer, kamers. De vloer kraakte en piepte als een gek en je kon geen kant op zonder een pasje (alle deuren waren goed beveiligd). Om half 10 ging ik samen met 3 vrouwen een zaal voorbereiden op een groep moeders met baby's (6 tot 18 maanden). We gingen daar een uur met de baby's spelen om de moeders te leren hoe je dit het beste kan doen. Maya, Iona, Sophie en Harry waren echt superschattig. Vooral Maya was erg grappig, ze was heel vrolijk en zat telkens gekke bekken te trekken.

Toen even opgeruimd, vergaderd, in de stafkamer gezeten en geluncht en toen op naar het zwembad met Katelyn en Alex. Daar bleven we van 13:15 tot 15:45 om in sessies van 30 minuten kinderen in het water oefeningen te laten doen. Veel verschillende kinderen kwamen langs met veel verschillende problemen. Abigail had net een heup-operatie, Ben was heel snel moe, Jennifer was hypermobiel en zo waren er nog wel meer met bewegingsproblemen. Het was erg warm in het zwembad, dus ik was blij dat ik het water in mocht. Samen met Katelyn en Alex spelletjes en oefeningen gedaan zoals tikkertje, estafette en verschillende wedstrijdjes.

Voor de mensen die zich afvragen wat dat rode ding is op mijn foto's: dat is Elmo. Elmo volgt me overal tijdens mijn stage in Schotland en zal dus op verschillende foto's te zien zijn aangezien ik er zelf niet altijd op kan staan.

Katelyn bracht me terug naar het 'Rainbow House' en daar werd ik door Connie, Teun en Pim opgehaald. Thuis heb ik gedouched en gegeten, en daarna vroeg Pim of ik bij zijn zwemles wou kijken. Daan had ook zwemles dus die kon ik ook zien spetteren. Gelukkig was het maar 30 minuten, want het was redelijk warm in het zwembad (zoals gewoonlijk). Daarna naar huis en dit blog geschreven.

Morgen heb ik 's ochtends Cardiac Rehab en 's middags out-patients (physiotherapy), daar heb ik wel zin in. Ben heel benieuwd naar morgen, het is toch niet altijd even makkelijk wanneer je niet meer gebruik kunt maken van de Nederlandse taal en die Schotten praten niet altijd even duidelijk... XD

Ik ga lekker slapen want morgen moet ik er weer vroeg uit, xx Amber

Aankomst in Schotland

Vanochtend een heel bericht getypt, flipt die computer en is het weg... Grrr... En ik had hem nog wel opgeslagen! De technologie van tegenwoordig... *zucht*

In ieder geval, om 2 uur ben ik thuis vertrokken en toen waren we even voor 3 uur op Schiphol. Mijn vliegtuig vertrok pas om 5 uur dus heb ik nog even met mijn ouders en zusje koffie gedronken. Daarna ging ik al gauw door de paspoortcontrole (mijn koffer had ik al veel eerder ingeleverd) en dat was het definitieve afscheid van mijn familie. Realiseerde me toen pas dat 2 weken erg lang is, maar ik weet zeker dat ik het heel erg leuk ga hebben.

De vlucht zelf was niet echt schokkend. Beetje turbulentie en ik zat te stuiteren op mijn stoel. Stond de hele dag al stijf van de adrenaline, voelde me net een junkie. Kregen uitleg over de veiligheid enzo (echt super hilarisch) en wat te drinken en een snack (de vrouw die naast me zat ging meteen aan de wijn, heel apart...)

Werd daarna opgehaald door Geurt en Joost (oudste zoon) in hun 31-jaar oude Porsche. Heel erg grappig, dat ding rijdt als een tierelier en kan lekker hard. Eenmaal thuis spullen uitgestald en toen aan tafel. De andere jongens (Teun, Daan en Pim) zaten me heel raar/vrolijk aan te kijken, die vonden het wel gek. Ik zie ze normaal maar 1x per jaar en nu kom ik zomaar 2 weken in huis wonen.

Nog even gekletst met Connie en ging toen vrij snel naar bed aangezien ik best wel gaar was. Groetjes van Amber

zondag 25 april 2010

Bijna naar Schiphol

Nog een uur en dan vertrek ik naar Schiphol, lekker op tijd zodat ik daar nog wat kan rondlopen en eventueel shoppen. =D

Wel spannend allemaal, heb er heel erg zin in! Ga zo nog even Connie en Geurt bellen (waar ik verblijf) om af te spreken waar ik heen moet op het vliegveld daar. Het vliegtuig waar ik mee ga is niet zo groot. Er kunnen ongeveer 100 mensen in en ik heb lekker een plekje bij het raam! XD

Ik zit hier echt te stuiteren op mijn stoel, twee weken is best wel lang realiseer ik me nu. Mijn koffer was dan ook best wel vol. Ook veel cadeautjes mee dus ik denk dat mijn koffer op de terugreis leger is...

Nou, nu nog even de laatste dingen inpakken en dan vertrekken! Het volgende berichtje zal van 'across the sea' zijn!

Groetjes Amber

zondag 18 april 2010

Een week voor vertrek

Over precies een week sta ik dan op het vliegveld. Best spannend allemaal, ik heb al sinds groep 6 niet meer in een groot vliegtuig gezeten. Een zweefvliegtuig of klein motorvliegtuigje is toch heel anders dan zo'n enorme Boeing. Iedereen op school is er ook druk mee bezig. Vooral nu dat gedoe met die grote aswolk boven Europa. Zelf ben ik niet zo bang dat het niet door zal gaan. Ik weet gewoon bijna zeker dat het dan al opgelost is en anders merken we het wel. Gelukkig ga ik pas op zondag en kan ik eventueel nog met de boot. Maar er zijn ook al mensen die op donderdag of vrijdag vertrekken of die naar Afrika, Amerika of Australië gaan. Daar kun je moeilijk naartoe zwemmen of varen.

Nog even voor wie niet weet wat de WISWEX (de internationale stage) inhoudt. Ik doe tweetalig atheneum en hierbij hoort een stage in het buitenland, of in ieder geval in een Engelstalig bedrijf. De bedoeling hiervan is om alle kennis van de Engelse taal die we de afgelopen jaren op school hebben gehad, in de praktijk te gaan gebruiken. Door naar het buitenland te gaan leer je ook hoe het er daar aan toe gaat in een bedrijf en kun je geen Nederlands gebruiken als je iets niet weet. Doordat iedereen alleen gaat ben je helemaal op jezelf aangewezen en dat is nu de grootste uitdaging! De WISWEX is hét hoogtepunt van alle tweetalige leerlingen op mijn school.

Nou, nu op naar volgende week en duimen dat iedereen op tijd kan vertrekken!

Groetjes van Amber